11 lipca 2021 roku w Hałbowie koło Nowego Żmigrodu, z inicjatywy Zdzisława Senczaka Prezesa Stowarzyszenia Gmina Chrześcijańska im. Leona Karcińskiego, miała miejsce uroczystość upamiętnienia 1250 Żydów zamordowanych przez Niemców w dniu 7 lipca 1942 roku. Podczas uroczystości obecni byli duchowni różnych wyznań, natomiast Gminę Wyznaniową Żydowską w Krakowie reprezentowali Przewodniczący Zarządu Tadeusz Jakubowicz oraz Kuba Lewinger. Dzisiejsza rocznica – mówił min. wczoraj Tadeusz Jakubowicz – uzmysławia nam przemijanie czasu. Chciałbym wszystkim obecnym na tym spotkaniu podziękować za pamięć oraz podkreślić, że Ci wszyscy, którzy zostali tutaj zamordowani byli Polakami pochodzenia żydowskiego. Póki tacy ludzie jak Państwo będą o tym pamiętać, to Ci którzy tutaj spoczywają będą zawsze żyli w naszych sercach. Dziękujemy.
Z uwagi na zniszczenia spowodowane piątkową wichurą nowy cmentarz żydowski przy ul. Miodowej 55 będzie nieczynny do odwołania.
Decyzją Rady Miasta Krakowa z 7 lipca br., rabin Abraham Ozjasz Thon oraz lekarka psychiatra Maria Orwid zostali patronami skweru i ulicy w Krakowie. W przypadku skweru Abrahama Ozjasza Thona wnioskodawcą była Gmina Wyznaniowa Żydowska w Krakowie, natomiast ulicy Marii Orwid, krakowska przewodniczka Alicja Zioło. Maria Orwid (Maria Pfeffer) urodziła się 23 lipca 1930 roku w Przemyślu, była prekursorką psychiatrii rodziny i terapii w Polsce, uczennicą znanego krakowskiego psychiatry Antoniego Kępińskiego. Stworzyła pierwszą w Polsce Klinikę Psychiatrii Dzieci i Młodzieży w Krakowie, którą kierowała przez wiele lat. Pochodziła z zasymilowanej rodziny żydowskiej. Rodzice od najmłodszych lat poświęcali córce wiele uwagi, dbając o jej rozwój intelektualny. Po rozpoczęciu działań wojennych została wraz z rodziną przymusowo przesiedlona do getta, skąd w wyniku prześladowań wspólnie uciekają. Do końca wojny ukrywała się na „aryjskich…
9 lipca 1918 roku z inicjatywy rabina Ozjasza Thona ukazał się pierwszy numer Nowego Dziennika, jednej z największych gazet żydowskich wydawanych w języku osiedlenia w Europie. Jeszcze w czasie wojny, Nowy Dziennik drukowany był w Przywozie k. Morawy Ostrawskiej, a jego krakowskie biuro mieściło się przy ul. Stradom 13. W późniejszym czasie dziennik miał swoją siedzibę przy ul. Orzeszkowej w Krakowie.Początkowo pismo miało trudności w wolnej Polsce, gdyż upubliczniało wiadomości o zajściach antyżydowskich. Wielokrotnie posuwano się do przejmowania nakładu Nowego Dziennika a nawet palenia go na stosach. 9 stycznia 1919 roku władze Poczty w porozumieniu z wojskiem odebrały debit pocztowy na Galicję i Śląsk Cieszyński, co równało się zawieszeniu wydawania pisma. Ilustrowany Kurier Codzienny pisał wtedy, że Nowy Dziennik „którego szapalty zapełnione były kłamliwymi napaściami na Polaków, polskie władze i…
7 lipca 1942 r. Niemcy zamordowali około 1250 żmigrodzkich Żydów. „Większość Żydów stawiła się na placu Bala – miejscu wskazanym przez Niemców. (…) Spośród zgromadzonych wybrano 750 osób, które otrzymały zgodę na pozostanie w miasteczku, co potwierdzono odpowiednim stemplem w dokumentach. Pozostałych przeznaczono na śmierć. Wśród nich znajdowali się starcy, chorzy i kalecy, figurujący na liście dostarczonej Niemcom przez Judenrat, a następnie rozszerzonej o innych ludzi w podobnym wieku. Oprawcy ocenili ich po wyglądzie, wyciągając z szeregów za pomocą lasek. Za zbyt wolne wykonywanie poleceń niemieckich bito ludzi pejczami, pałkami, a nawet butelkami. Około 1000-1250 osób wyselekcjonowanych przewieziono ciężarówkami do lasu koło Hałbowa i rozstrzelano. Pozostałych wysiedlono do Jasła”. Również 7 lipca 1942 r. miała miejsce pierwsza akcja likwidacyjna rzeszowskiego getta. Tego dnia w mieście Niemcy zamordowali ok. 350 osób…

