17 czerwca 1891 roku w Kołomyi urodził się Jakub Stendig syn Anschela; krakowski architekt (budynki przy Wietora 7 oraz ul. Komorowskiego 5, Karłowicza 13, Metalowców 3), absolwent Wydziału Budownictwa Krakowskiej Szkoły Przemysłowej w 1915 r., studiował również na Wydziale Architektury ASP w Krakowie uzyskując tytuł koncesjonowanego budowniczego w 1931 r. W czasie okupacji zmuszany przez Niemców do rozbudowy infrastruktury obozu koncentracyjnego w Płaszowie. Zaraz po rozpoczęciu wojny krakowska Gmina Żydowska powierzyła mu zorganizowanie i kierownictwo Oddziału Budowlanego. Stendig ponadto, samorzutnie podjął się akcji ratowania zabytków z synagog. Zbierał przedmioty i dokumenty a następnie przystąpił do inwentaryzacji (zebrano liczne zabytki liturgiczne, w tym około 150 Tor, zasłony i lambrekiny, złote wieka do świętych skrzyń, świeczniki, menory, obrusy, antyczne pinkasy (kroniki), zbiór haftów z Remu i inne cenne przedmioty codziennego i odświętnego użytku).…

13 czerwca 1869 roku w Krakowie urodził się Rafał Saul Landau syn Hirscha i Jetti zd. Wasserberg: Radny miasta Krakowa w latach 1905-1933, 1938-1939, prezydent Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie (1918-1939), zwolennik asymilacji, jednocześnie prezes Stowarzyszenia Izraelitów Postępowych (1918 – 1939). Landau ukończył krakowskie Gimnazjum św. Jacka (1886) a następnie Wydział Prawa UJ (1890). Doktorat obronił w 1892 roku. Jako adwokat pracował od 1898 roku. W okresie I wojny światowej był prezesem Komitetu Opieki nad Uchodźcami oraz prezesem Żydowskiej Taniej Kuchni Ludowej. Przez niemal cały okres międzywojenny piastował funkcje prezydenta Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie (1918-1939). Od 6 stycznia 1933 roku był przewodniczącym Tymczasowego Zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Podgórzu, a po połączeniu obu gmin w styczniu 1937 roku przewodniczącym Tymczasowego Zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie. Landau został usunięty…

W dniach 9-15 czerwca 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto w Olkuszu. W Olkuszu dzielnicę żydowską utworzono na północnym obrzeżu miasta we wrześniu 1941 roku. Teren getta obejmował również część Parcz, Sikorki i Słowików. 9 czerwca 1942 roku, gdy wszyscy jeszcze spali, getto zostało otoczone przez Niemców i przy nieustającej strzelaninie wypędzono zeń ludność żydowską na plac przed budynkiem byłego gimnazjum. W ciągu niespełna doby na terenie byłego gimnazjum męskiego przy ul. Augustiańskiej zgromadzono około 3,4 tys. osób. Na sąsiadującym z gmachem placu przeprowadzono „selekcję”, w wyniku, której ok. 200 Żydów uznano za zdolnych do pracy, a następnie wywieziono ich do obozu przejściowego w Sosnowcu, skąd później trafili do obozów w Annabergu, Blechhammer, Gross-Rosen i Buchenwaldzie. Pozostałych odprowadzono do obecnego budynku starostwa powiatowego, gdzie przez dwa dni przetrzymywano ich bez wody…

7 czerwca 1485 r. krakowscy Żydzi w osobach seniorów gminy żydowskiej: Mojżesza Fischela z bratem Józefem, Jakóbem synem Aleksandra oraz Mordechajem synem Jakóba „zrzekli się dobrowolnie i bez przymusu prawa handlu i rzemiosła! Ileż gorzkiej ironji leży w tych słowach, ile ofiar i łez spłynęło, jaki terror być musiał ze strony mieszczan, zanim starszyzna żydowska poszła na ratusz, by tutaj publicznie zrzec się praw ludzkich t.j. prawa uczciwego zarobkowania! Ciężko było zrzec się tych praw, a jeszcze trudniej tego zrzeczenia dotrzymać. Żyd handlował od wieków, przybył do Krakowa z Niemiec jako kupiec, zanim nietolerancja niemiecka mu handlu z rąk nie wydarła. Teraz spotkało go to samo w Krakowie”. Układ ten zabraniał Żydom „handlować żadnym towarem ani swoim, ani chrześcijańskim. Wolno tylko Żydom sprzedawać w swych domach rzeczy, przepadłe u nich…