15 sierpnia 1648 r. zmarł rabin Jozue ben Józef (ur. 1590). Od roku 1639 ostatni samodzielny rektor krakowskiej jesziwy, jak również naczelny rabina miasta Krakowa. Jego najważniejszym dziełem było Megine Szlomo (Amsterdam 1715), które analizuje różnice pomiędzy opiniami Rasziego – najwybitniejszego komentatora Tory i Talmudu, a opiniami jego potomków opowiadając się po stronie poglądów Rasziego. Jozue syn Józefa zwany podług swego głównego dzieła Magine Szlomoh, urodził się w Wilnie w roku 1590 i pobierał – jak pisze Majer Bałaban – nauki u słynnych uczonych swego czasu, Jozuego ben Samuela w Przemyślu, u Majera z Lublina i u Jozuego Falka we Lwowie. Ożenił się z Marją, córką bogatego Żyda Samuela z Brześcia Litewskiego i piastował po kolei rabinat w Przemyślu, Tykocinie, Grodnie i we Lwowie na przedmieściu krakowskim. W roku 1639…

20 lipca 1633 r. zmarł Natan Spira (urodzony w 1583 r., niestety nie znamy jego dokładnej daty urodzin). Wybitny kabalista, kaznodzieja, znawca literatury talmudycznej i filozoficznej, przewodniczący sądu rabinackiego w Krakowie. Co ciekawe Spira był zięciem członka krakowskiego kahału Mojżesza Jakubowicza, który zapewnił mu środki na kontynuację studiów. Przez współczesnych był uważany za świętego. Głosił, że rozproszenie narodu żydowskiego (diaspora) i wędrówka dusz (gilgul neszamot), poprzez kolejne wcielenia, są karą za skażenie Izraela grzechem. Cały swój majątek poświęcił na cele dobroczynne i naukowe. Począwszy od 1617 roku był – jak pisze Henryk Halkowski – rektorem krakowskiej jesziwy, gdzie wykładał Torę, Talmud i komentarze według zasad kabały praktycznej Ariego, najwybitniejszego nowożytnego mistyka. Według legendy Spira całymi nocami „siedział w swej uczelni i zgłębiał kabalistyczne pisma”, a świeca w jego oknie była…